Od w każdym momencie chciałam wyemigrować z kraju i spostrzec w jaki sposób się żyje i pracuje gdzieś indziej w świecie. Inspirowały mnie inne tradycje i kultury, również kiedy wyłącznie ukończyłam studia licencjackie, odłożyłam ciut pieniędzy i poszperałam odrobinkę w sieci w poszukiwaniu jakiegoś taniego miejsca zamieszkania. Od za każdym razem byłam bardzo kontaktowa i wyjeżdżałam na różnego rodzaju spotkania za granicę, dlatego także miałam w równych krajach bardzo wiele kontaktów. Zdecydowałam się jednak na Norwegię, ponieważ od zawsze chciałam ujrzeć ten kraj. Może dlatego, że wydawał mi się odrobinkę tajemniczy z tego względu, że jako jeden z nielicznych nie zdecydował się na przystąpienie do Unii Europejskiej. aby utrzymać się w Norwegii musiałam kombinować. Poprosiłam własnego znajomego, który wyjechał tam trzy lata uprzednio, poznał tam kobietę, poślubił ją i ustatkował sobie tam życie o małą pomoc mieszkaniową. Kolega zaoferował się, że będę mogła przez jakiś czas u niego mieszkać dopóki sama nie stanę, jak to należy się mówi, na własne nogi. Od razu zaczęłam działać. Nie było to zwyczajne, ponieważ wbicie się na jakikolwiek rynek jest to dość skomplikowane i pracochłonne zadanie. Nie poddawałam się jednak. Wymyśliłam sobie, że skoro każdy człowiek musi się odżywiać to ja założę restauracje, która serwowałaby pyszne, regionalne jedzenie. Dlaczego byłam pewna, że będzie pyszne? Ponieważ od dziecka interesowałam się kuchnią i byłam w tym znakomita. Dość szybko znalazłam lokal, który wynajęłam i wyremontowałam. Kupiłam potrzebne akcesoria, zatrudniłam ludzi i wystartowałam z tą całą maszynką, której ja byłam pilotem. Wszystko miałam dopięte na ostatni guzik. Wystrój wnętrza, zatrudnieni ludzie, promocje. Zajęłam się Tobie sama. Kosztowało mnie to bardzo wiele nerwów, czasu, nieprzespanych nocy i przede wszystkim pieniędzy, ale było warto, ponieważ restauracja świetnie teraz prosperuje.

Sprawdź również: NUF w Norwegii